Dlaczego Judo?

Zapoznaj się z podstawami języka japońskiego, używanymi w judo ...

Dlaczego judo

Judo jest dyscypliną sportu pochodzącą z Japonii. Dosłownie judo oznacza “łagodną drogę”, “drogę do zwinności”. Jest sportem rozwijającym bardzo wszechstronnie ze względu na różnorodne formy treningu. Trening obejmuje ćwiczenia ogólnorozwojowe, gimnastyczne, akrobatyczne, siłowe, zwinnościowe, gibkościowe, stosuje się również w treningu gry zespołowe często zmodyfikowane w taki sposób, aby, mogły stanowić przygotowanie do właściwego treningu judo.

Judo rozwija u młodego człowieka wiele cech zarówno fizycznych jak i intelektualnych takich jak: zwinność, siłę, wytrzymałość, szybkość, spostrzegawczość, odwagę, odporność, koncentrację itp. Można, więc śmiało powiedzieć, że jego wpływ na rozwój dzieci i młodzieży jest niezaprzeczalny jak również to, że judo może stanowić doskonały etap przygotowując do uprawiania innych dyscyplin indywidualnych czy zespołowych.

Uprawianie tej dyscypliny można zacząć w bardzo wczesnym wieku na początku szkoły podstawowej a nawet wcześniej. Oczywiście trening judo w tak młodym wieku zawiera przede wszystkim elementy ogólnorozwojowe i gimnastyczne, przeważają raczej ćwiczenia przygotowawcze, które mają przystosować dziecko do dalszego, bardziej zaawansowanego treningu judo. Na tym etapie jedną z głównych metod treningowych są gry i zabawy, które dzieci uwielbiają, a więc bawiąc się znakomicie się rozwijają.

Dobierając gry i zabawy do treningu zwracamy uwagę na to, aby spełniały one następujące zadania:

  • oddziaływały wychowawczo na kształtowanie charakteru
  • wprowadzały do zajęć pozytywne stany emocjonalne
  • przyspieszały opanowanie podstawowych elementów techniki i taktyki pełniły rolę środka ogólnego przygotowania fizycznego.

Ćwiczenia prowadzone w formie zabawowej stwarzają określony rytm myślenia, wynikający ze zmienności sytuacji, w których dziecko samodzielnie i szybko musi decydować o doborze odpowiedniego działania.

Zabawa i gra włączona do procesu treningowego jest jedną z podstawowych metod rozwijania i doskonalenia cech charakteru. Wychowanie dziecka odbywa się w warunkach obiektywnie umożliwiających trenerowi dokładne poznanie wychowanka na tle grupy.

Program zajęć obejmuje:

  • ćwiczenia ogólnorozwojowe i usprawniające
  • ćwiczenia korekcyjne oraz gimnastyczne,
  • gry i zabawy ruchowe,
  • nauka sztuki miękkiego padania,
  • nauka i trening technik judo,
  • nauka taktyki walki oraz przygotowanie do udziału w zawodach.

Judo ćwiczy charakter. Rozwija pięć głównych cech:

  • W judo najważniejsze jest budowanie charakteru poprzez wysiłek, samodyscyplinę, ukierunkowane działania, etykietę i stabilność emocjonalną.
  • Dziecko przekonuje się, że aby dojść do czegoś, poprawnie wykonać technikę, czy osiągnąć wynik sportowy, należy wiele razy powtarzać to samo ćwiczenie.
  • Dzięki judo dzieciaki uczą się określać kierunek działania. Powinny wiedzieć, co robią i dlaczego.
  • Etykieta judo, wszystkie ukłony, przywitania i pożegnania – uczy szacunku dla drugiej osoby. Nigdy nie wiadomo, w czym nasz przeciwnik jest lepszy. Nie wiemy, w jakiej sytuacji i kiedy spotkamy się z nim ponownie.
  • Judo uczy stabilności emocjonalnej – tego, że sensowniej jest z dystansem spojrzeć na problem niż poddawać się chwilowym emocjom.

 

 

LICZEBNIKI JAPOŃSKIE

  1. ichi (iczi)
  2. ni
  3. san
  4. shi (szi)
  5. go
  6. roku
  7. shichi (sziczi)
  8. hachi (haczi)
  9. kyu
  10. ju (dżu)
  1. SŁOWNIK POLSKO-JAPOŃSKI

A

ashi – noga, stopa

atemi – uderzenie, cios

B

barai =harai

D

dan – stopień, poziom (w judo stopień mistrzowski)

de – wyjście

deashi – noga wykroczna

-do – ulica, droga, ścieżka; sposób

dojo – sala treningowa

E

eri – kołnierz

G

gaeri = kaeri

gaeshi = kaeshi

gake = kake

garami = karami

gari = kari

goshi = koshi

guruma = kuruma

gyaku – przeciwnie, odwrotnie

H

hadaka – goły, nagi

hane– – podbijanie, podskakiwanie, wyskakiwanie, skakanie

hansoku-make – przegrana poprzez dyskwalifikację

hantei – werdykt, decyzja

hara – brzuch

harai – zamiecenie, zagarnięcie

hidari – lewy, lewa strona

hiki-wake – remis

hiza – kolano

hon – książka; główny, podstawowy

J

jigotai – postawa obronna

ju- -miękki, delikatny

judogi – strój do trenowania judo

juji – krzyż

K

kaeri- oddanie, zwrócenie; kontratak

kaeshi – kontratak

kake – zahaczenie, zawieszenie

kami- – góra, wierzch, szczyt

karami – kręcenie, skręcanie

kari – cięcie, koszenie

kata – bark; kształt, forma;

kata –  (jedna) strona

kataha – jedna krawędź, jedno ostrze

keiko – ćwiczenie

keikogi – bluza judogi

koshi – biodro

kubi – szyja

kumikata – uchwyt

kuruma – koło; samochód

kuzure(ru) – łamać, załamywać (o pogodzie), rozmieniać (pieniądze)

kuzushi – wytrącenie z równowagi, wychylenie

M

mae przód

makikomi owinięcie

mata – udo

mate – przerwij (walkę), zaczekaj

migi – prawy, prawa (strona)

morote – obydwie ręce

mune – pierś, klatka piersiowa

N

nage – rzut

nami – zwykły, przeciętny, średni

nekładzenie się

O

oduży, wielki

obi – pas

okuri-ashi – noga dostawna

okuri-eri – przesuwany kołnierz

(okuru – wysyłać, wysłać)

osaekomi – tłumienie, przytrzymywanie, powstrzymywanie; trzymanie

otoshi – opuszczenie, upuszczenie; zgubienie; obniżenie

R

randori – wolne ćwiczenie; ćwiczenie technik judo w warunkach zbliżonych do walki

renraku-waza – techniki łączone (kombinacje)

renschu – ćwiczenie, trening

renzoku-waza – seria technik, kontynuacja techniki

-ryu – szkoła

S

sabaki – ocena, osąd

sankaku – trójkąt

sasae – wsparcie; podpora

se – plecy

seoi – noszenie na plecach

shiho – cztery strony, wszystkie kierunki

shime-waza – techniki duszeń

shimmeisho-no-waza – techniki sklasyfikowane po 1920 roku, nie wchodzące w skład gokyo-no-waza

shintai – poruszanie się w przód, w tył i w bok

shizen – natura

sode – rękaw

soto – na zewnątrz; zewnętrzny

sukui – wygrzebywanie, wydłubywanie (np. za pomocą łyżki, łopatki etc.)

sumi – róg, narożnik

sutemi – poświecenie się, ryzykowanie

T

tachi – stanie; stojąc

tai ciało

tai-sabaki – kontrola nad swoim ciałem

tandoku rensiu – ćwiczenie indywidualnie

tani – dolina

tatami – mata, materace

tate – długość; południk

te – ręka

tokui-waza – ulubiona technika, która najlepiej wychodzi

tombo-gaeri – „powrót ważki” (obrona przed tomoe-nage poprzez przerzut bokiem)

tomoe – kropka, koło

tsubame – jaskółka

tsukuri – konstrukcja, budowa; druga faza rzutu, tzw. wejście

tsuri-komi – ruch ciągnięcia i unoszenia

U

uchi – w, wewnątrz, w środku, spośród

ude – ramię

uke – partner (na którym wykonuje się technikę judo), rzucany

ukemi – pad, technika bezpiecznego padania

uki – pływanie, unoszenie się na powierzchni

ura – druga strona, odwrót; tył

ushiro – tył, tylny, za

utsuri – zmiana miejsca

W

waza – technika

waza-ari – punktacja techniki po yuko (7 małych punktów)

wakare – rozdzielanie, dzielenie

waki – pod pachą; bok

Y

yama – góra

yoko – bok

yoshi – dobrze; komenda oznaczająca “walczyć dalej”

Z

zarei – ukłon w siadzie klęcznym

zubon – spodnie

Ta strona używa ciasteczek. Więcej informacji.

Ciasteczko (formalnie HTTP Cookie, w skrócie ang. cookie, tłumaczone czasem jako plik cookie) – mały fragment tekstu, który serwis internetowy wysyła do przeglądarki i który przeglądarka wysyła z powrotem przy następnych wejściach na witrynę. Używane jest głównie do utrzymywania sesji np. poprzez wygenerowanie i odesłanie tymczasowego identyfikatora po logowaniu. Może być jednak wykorzystywane szerzej poprzez zapamiętanie dowolnych danych, które można zakodować jako ciąg znaków. Dzięki temu użytkownik nie musi wpisywać tych samych informacji za każdym razem, gdy powróci na tę stronę lub przejdzie z jednej strony na inną.


Źródło: wikipedia.org


Więcej informacji: http://pl.wikipedia.org/wiki/HTTP_cookie

Zamknij